Voor meer publiek-private samenwerking is het noodzakelijk, zegt Van der Steur, dat de mogelijkheden voor het uitwisselen van informatie tussen politie en beveiligingsorganisaties worden verruimd of beter worden benut.

“Beveiligers geven informatie door aan politie, maar ontvangen zelden terugkoppeling wat er met melding is gedaan. Particuliere alarmcentrales geven meldingen door aan de meldkamers van politie, ook dat is een eenzijdige informatie-relatie. Ook wordt veel informatie over criminaliteit en criminele netwerken aan politie en justitie overhandigd waar helaas vaak niets mee gebeurt.” Het staat buiten kijf dat informatie-uitwisseling aan regels gebonden moet zijn, zegt Van der Steur. “Maar nu staat de regelgeving zelf uitwisseling en samenwerking in de weg.”

Verder vraagt de Nederlandse Veiligheidsbranche de Tweede Kamer haast te maken met aanpassing van de verouderde regelgeving. De Wet op de particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (WPBR) stamt uit 1997 “en is al jaren toe aan een forse herziening”. Wet en praktijk lopen volgens de branchevereniging zover uiteen dat dit een “normale bedrijfsvoering in de weg staat.” De wachttijden voor toestemmingen en legitimatiebewijzen zijn te lang, beveiligers die met een pas voor het ene bedrijf werken, moeten als ze overstappen naar een ander bedrijf, weer opnieuw door de bureaucratische molens.  Dat knelt al jaren, en nu zeker in een periode van corona, waarin bedrijven flexibel moeten kunnen inspelen op nieuwe kansen.