Dat stelt de Nederlandse Veiligheidsbranche voorafgaand aan bespreking van nieuwe wetgeving rond nationale veiligheid, in het bijzonder het zogenoemde ‘Cyberbeveiligingsbesluit’ en het ‘Besluit Weerbaarheid Kritieke Entiteiten’. Kritieke entiteiten zijn organisaties die vitale diensten verlenen, zoals elektriciteit, toegang tot internet, drinkwater en betalingsverkeer.

Het vorige kabinet stelde voor om in algemene maatregelen van bestuur bij die wetten vakministers een extra, nieuwe bevoegdheid te geven: als zij risico’s zien voor de nationale veiligheid kunnen zij die ‘kritieke entiteiten’ verplichten om producten of diensten van specifieke leveranciers te weren. Daarmee zou de betreffende minister bepalen met wie een organisatie zaken mag doen zonder dat de minister gecontroleerd wordt door het parlement.

Een brede coalitie van het bedrijfsleven, waaronder de Nederlandse Veiligheidsbranche, riep bij de indiening van die voorstellen de Tweede Kamer op om daarin niet mee te gaan, maar de uiteindelijke bevoegdheid bij het parlement zelf te leggen. Die oproep lijkt nu gehonoreerd te worden.

Een andere motie die door de Nederlandse Veiligheidsbranche wordt aanbevolen betreft een centraal meldpunt voor kritieke entiteiten. Als zo’n organisatie volgens de wet een melding moet doen, bijvoorbeeld van een dreiging, moet dat bij één meldpunt kunnen. Meerdere meldpunten zorgen voor verwarring en ondoelmatigheid, stelt de branchevereniging.