Zes Uber-chauffeurs zijn ondernemer, oordeelt Gerechtshof Amsterdam

Het Gerechtshof Amsterdam heeft op 27 januari 2026 geoordeeld dat zes Uber‑chauffeurs die zich in hoger beroep aan de zijde van Uber hadden gevoegd, géén arbeidsovereenkomst met Uber hebben. Volgens het hof vertonen deze chauffeurs een duidelijke mate van ondernemerschap. Daarbij kijkt het hof onder meer naar:

• Eigen investeringen, zoals de aanschaf van de auto;
• De vrijheid om zelf werktijden te bepalen;
• Strategische keuzes bij het accepteren of weigeren van ritten (met invloed op de inkomsten);
• Het dragen van ondernemersrisico’s, zoals aansprakelijkheid en arbeidsongeschiktheid.

De uitspraak ziet expliciet op deze zes chauffeurs. Het hof sluit niet uit dat andere Uber‑chauffeurs wél als werknemer moeten worden aangemerkt; dat hangt af van hun individuele omstandigheden.

Achtergrond van de procedure

De zaak loopt al langere tijd en is aangespannen door vakbond FNV. Centraal stond de vraag of de cao Taxivervoer van toepassing was op Uber‑chauffeurs in periodes waarin deze cao algemeen verbindend was verklaard.

Eerder paste het hof de negen Deliveroo‑criteria toe om te beoordelen of sprake is van een arbeidsovereenkomst. Toen zag het hof veel aanwijzingen in de richting van werknemerschap, maar ook dat “ondernemerschap” bij sommige chauffeurs de balans de andere kant op kan doen kantelen.

Omdat dit in de praktijk kan betekenen dat hetzelfde werk voor dezelfde opdrachtgever soms wél en soms níet als arbeidsovereenkomst kwalificeert, stelde het hof prejudiciële vragen aan de Hoge Raad. Op 21 februari 2025 bevestigde de Hoge Raad dat:

• Er geen rangorde bestaat tussen de negen Deliveroo‑criteria;
• Ondernemerschap volledig meetelt;
• Verschillende uitkomsten bij hetzelfde werk voor dezelfde opdrachtgever mogelijk zijn, afhankelijk van de mate van ondernemerschap.

Na deze beantwoording moest het hof terug naar de feiten. Alleen over zes chauffeurs waren voldoende gegevens beschikbaar voor een individuele beoordeling. Daarom kon het hof uitsluitend ten aanzien van hen een oordeel vellen en werden de vorderingen van FNV afgewezen.

Gevolgen voor de particuliere beveiligingsbranche

De Uber-uitspraak onderstreept dat ondernemerschap in de praktijk het verschil kan maken, maar zij is geen vrijbrief: ook in de particuliere beveiligingsbranche blijft een totaalafweging van alle omstandigheden per inzet vereist. In deze totaalafweging is ook van belang dat op een beveiliger een inspannings- en geen resultaatsverplichting rust, de beveiliger zich aan regels (instructies) moet houden die door het beveiligingsbedrijf en de Wpbr worden opgelegd (denk aan o.a.: de wijze waarop de werkzaamheden moeten worden uitgevoerd, het dragen van een uniform en een beveiligingspas van het beveiligingsbedrijf) en beveiligingswerkzaamheden niet zelden in een team van beveiligers worden verricht. Juist deze omstandigheden duiden op het bestaan van een arbeidsovereenkomst. Daarom blijven de waarschuwingsberichten aan leden over het inhuren van zelfstandige beveiligers onverminderd relevant.

Advies

Huurt u zzp‑beveiligers in? Neem dan bij iedere inzet de Deliveroo‑criteria systematisch door, voer een ondernemerstoets uit en leg uw afwegingen en besluitvorming goed vast — bij aanvang én gedurende de samenwerking. Zo verkleint u de kans op naheffingen, claims of discussies achteraf en houdt u grip op flexibiliteit binnen uw organisatie. Raadpleeg daarbij ook de informatie en waarschuwingsberichten die de Nederlandse Veiligheidsbranche voor leden heeft gepubliceerd over het inhuren van zelfstandige beveiligers en de Brochure ‘Zzp – ja of nee’.